In december verblijft de Slowaakse kunstenaar Dávid Koronczi op Terschelling voor een intensieve onderzoeksresidentie binnen de Werkplaats van Oerol.
Zijn werk beweegt zich op het snijvlak van voedselcultuur, ecologie, politiek en storytelling. Een benadering waarin het materiaal zelf vaak het verhaal dicteert. Op het eiland onderzoekt hij hoe ingrediënten, landschappen en gemeenschappen elkaar beïnvloeden, en hoe voedsel kan functioneren als een gevoelig instrument om naar onze veranderende omgeving te luisteren.
Proeven wat de bodem geeft
Koronczi vertrekt vanuit een simpele maar scherpe vraag: wat vertelt het land ons, als we bereid zijn om echt te proeven? Op Terschelling richt hij zich in het bijzonder op verzilting, een proces dat hier door zeewater, duinverplaatsing en stijgende waterspiegels zichtbaar wordt. Hij ziet zout niet alleen als een chemische stof, maar als een signaal: een taal van de bodem die ons iets probeert duidelijk te maken over de fragiele balans tussen mens en natuur.
Als kunstenaar werkt hij met materialen die direct uit het landschap of zijn eigen land afkomstig zijn: zaden uit zijn familieboomgaard, planten die hij tijdens zijn verblijf oogst, ingrediënten die in beide gebieden een rol spelen in de dagelijkse keuken. Voor hem dragen deze materialen een geschiedenis in zich: een mengsel van popcultuur, landbouw, lokale gebruiken en zelfs kleine alledaagse gebeurtenissen (zoals de muizen die soms mee-eten uit zijn oogst). Door die elementen samen te brengen onderzoekt hij hoe voedsel verhalen vasthoudt en hoe het kan functioneren als poort naar grotere ecologische en sociale vraagstukken.
Eerste experimenten voor een interactieve installatie
Tijdens zijn residentie ontwikkelt Koronczi een hybride vorm die zowel installatie als performance is. Hij bouwt aan een ‘storytelling table’: een sculpturaal object dat als middelpunt dient voor toekomstige ontmoetingen, gesprekken en smaaksessies. Het werk nodigt uit tot interactie en verkent hoe koken, luisteren, eten en vertellen samen een artistieke ervaring kunnen vormen. De samenwerking met muzikant en schilder Erik Pánči speelt hierbij een belangrijke rol; hun gezamenlijke experimenten vormen de eerste schetsen van een nieuw ritueel waarin geluid, materiaal en smaak in lagen over elkaar heen schuiven.
Eerste inzichten uit de residentie
Hoewel deze residentie nadrukkelijk een onderzoeksfase is, tekenen zich nu al thema’s af die verder zullen groeien: de relatie tussen mens en bodem, de vraag hoe we omgaan met verzilting en veranderende ecosystemen, de rol van landbouw en voedselproductie in een tijd van ecologische verschuivingen, en de manier waarop kunst kan helpen om deze kwesties te voelen in plaats van alleen te begrijpen.
Koronczi’s werk beweegt tussen ernst en speelsheid. Hij onderzoekt urgente vragen, maar altijd met ruimte voor humor, nieuwsgierigheid en het plezier van samen iets proeven. Zijn residentie op Terschelling vormt zo een eerste stap in een langer gesprek tussen kunstenaar, landschap en gemeenschap: een gesprek dat zich de komende maanden verder zal ontvouwen.
De residentie van David Koronczi is onderdeel van LAND en wordt mede mogelijk gemaakt met steun van de Europese Unie.
