Wat is 45 jaar Oerol als je het door de camera bekijkt? We vroegen het aan huisfotograaf Geert Snoeijer die het festival al jarenlang vastlegt.
Geert Snoeijer zijn eerste editie was in 2003. Toen hij na een langdurige burn-out met rugzak, tentje en fototas van de boot stapte, en een wereld binnenliep waar hij zichzelf opnieuw mocht uitvinden. Geert dook in zijn archief en koos de beelden die hem het meest zijn bijgebleven. Met de verhalen erachter: van een hartverscheurende Kniertje in een boerenschuur tot dansers die als wajangfiguren boven het strand zweven.
Joop Mulder, Groene Strand (Oerol 2011)
Joop Mulder heeft talloze artiesten, theater-, muziek- en festivalliefhebbers een hoop plezier, succesvolle carrières en wat al niet meer geschonken. Dat geldt ook voor mijzelf, als beginnend fotograaf in 2003. Het was voor mij een stap in een magische wereld, een stap door zo’n portal uit een fantasy film, toen ik, na een langdurige burn-out, van de boot op Terschelling aankwam met rugzak, tentje en fototas. Van het een op ’t andere moment was ik geland in een wereld waar ik mijzelf opnieuw kon en mocht uitvinden. Tien zonnige dagen lang, temidden van allemaal warme, vrolijke mensen….Dank Dank Dank Joop.
Jellie Schippers – De Onnoembaren (Oerol 2008)
Hoe kun je het Oerol-gevoel nóg beter overbrengen dan je publiek op ’t wad neer te zetten terwijl het langzaam vloed wordt tijdens de voorstelling?
Gratte Ciel – RoZéO (Oerol 2024)
Een mooie vondst: dansers die, op lange staven vastgebonden, zich sierlijk heen en weer lieten veren, hoog boven het eindeloze strand van Terschelling. Ik had de mazzel dat dat de zon zich na een grijze, druilerige dag eindelijk liet zien, precies tijdens deze voorstelling, waardoor ik mooie, wajang-achtige silhouetten van de dansers kon schieten in het avondlicht.
Mars der beschaving (Oerol 2011)
Als protest tegen de bezuinigingen op cultuur werd tijdens Oerol 2011 de ‘Mars der Beschaving’ gelopen….die eindigde bij het Groene Strand, en voor velen in zee. Ik kon niet echt achterblijven, een beetje spannend was ’t wel, met camera en al….Pas bij de selectie achteraf zag ik dat een goeie vriend van me poedelnaakt op deze foto stond.
Polly Magoo – Op Hoop van Zegen (Oerol 2003)
Op Hoop van Zegen, door Polly Magoo (Oerol 2003) speelde in een boerenschuurtje ergens vlakbij het duin. Het raakte me enorm, dit aangrijpende verhaal over een arm vissersgezin. Ook door de enorm goeie acteurs, Joke Tjalsma was Kniertje. De houten schuur, met het zicht op het duin hadden een enorme impact op de sfeer. Dit moment, waarop Kniertje kijkt naar de kruizen van haar op zee verdronken zoons, was hartverscheurend, weet ik nog.
